Daar gaat ze


Ik hou haar broze hand vast, geen idee of ze weet dat ik er ben, dat wij er zijn.

Ik kijk achterom 'Wil één van jullie...? De vraag blijft in de lucht hangen maar ze schudden nee. Ik kijk weer naar het bed, naar mijn oma, die er al jaren niet is.

'Ga maar, we zijn bij u, ga maar oma' fluister ik zachtjes.

Dan ineens een blik van herkenning, de blik die al jaren compleet leeg is.
Haar stem die al jaren niet meer spreekt kraakt vragend 'ja?'

'Ja oma' ze sluit haar ogen en haar hoofd zakt opzij. Daar gaat ze.

©M2 20-11-2016