Leeghoofd

Het is stil in mijn hoofd. Zo af en toe vliegen er in de verte wat gedachten langs, soms kan ik ze niet eens benomen, zo ver zijn ze. Meestal gaan ze over het nieuwe huis, of over iets in het verlengde daarvan. De gedachten die dan iets duidelijker langs vliegen.
Laatst(een week ofzo voordat we ons nieuwe huis hadden gekocht) merkte ik voor het eerst toen ik op de fiets de kinderen van school haalde dat het stil was in mijn hoofd. Wat een verademing was dat. Het duurde even voor ik besefte dat het ook best lang stil was.
Ik heb dat een aantal dagen kunnen volhouden. Vanaf het moment van het verkrijgen van de sleutel van het nieuwe huis heb ik niet eens meer kunnen dénken aan stilte in mijn hoofd, zo druk was het. Nu de eerste stappen gemaakt zijn, beslissingen genomen, offertes goedgekeurd, is er weer ruimte voor stilte. In ieder geval vandaag. Een dag van niks doen en niks hóeven doen. De kunst is om mezelf aan te leren elke dag stilte in mijn hoofd toe te laten, zodat ik dit ook in drukke tijden kan.
Heerlijk een leeg hoofd, zonder een wirwar aan gedachten. Ze blijven heus wel voorbij komen, de een wat dichterbij dan de ander. Soms zo ver weg dat je ze niet eens kunt benoemen. Ik blijf het oefenen, het geeft ruimte voor nieuwe ideeën, inspiraties, ontmoetingen en gesprekken. Ik ga lichter en relaxter de dagen door. Ja, toch erg fijn om een leeghoofd te zijn.

©JY 06-02-2017