Lol

Ik wil links af slaan en wacht op de rits auto’s die me tegemoet komen. Links staat een auto te wachten die ook links af wil. Nou ja de bestuurde dan. Van achter komt er een hele rits auto’s aangereden die ik bekijk in mijn achteruitkijk spiegel. Ziet er grappig uit, al die lichtjes die aan komen rijden in mijn spiegel. Dan zijn ze weg, die lichtjes, maar naast me rijdt dan opeens een auto.
Ondertussen zijn de auto’s die me tegemoet komen al lang voorbij. Ik heb dat ook wel gezien, maar op een of andere manier niet geregistreerd. Opeens besef ik me dat ik voor niks sta te wachten. Geef gas en rijd door. Moet vreselijk lachen om mezelf, waar was je met je gedachten? Ik heb geen idee, ik dacht nergens aan, keek alleen maar naar die lichtjes in mijn achteruitkijkspiegel.
Wat zou die andere bestuurder gedacht hebben? Tsss, weet die muts niet dat ze voorrang heeft?
Ik stond daar ook alleen, niet iemand achter mij die me vriendelijk doch dringend met een TOET laat weten dat ik kan doorrijden…
Even bij de les blijven Sjaan!
Mama, je bent onze tassen vergeten! O, dan liggen die nog thuis, jullie hebben er ook niet aan gedacht he? Nee, we wisten niet waar ze lagen. Handig soms die kinderbreintjes, als je iets niet ziet, denk je er niet aan. Zou ik ook wel wat vaker willen.
Help ze met oversteken, zodat ze vast naar hun klas kunnen en rijd (hetzelfde) stukje weer naar huis en weer naar school. Deze keer staat er niemand te wachten en hoef ik ook niet te wachten, maar kan in 1 keer doorrijden.
Breng de meiden hun drinken en lunch, geef ze een enorm dikke knuffel en ga naar mijn bestemming; ons nieuwe huis!
Al bijna twee weken klussen hebben we er al op zitten, nog twee te gaan. Na een dag flink doorpakken, zitten nu alle kozijnen in de grondverf. Mooi om te zien hoe al dat donkere bruin, wit wordt, waardoor het veel lichter is in huis nu. Krijg tijdens het verven de roller op mijn hoofd, waardoor ik weer smakelijk om mezelf moet lachen. Was ook niet de eerste keer dat ik die roller op mijn hoofd kreeg. Gister ook al, dacht toen dat ik niet oplette, maar de roller past gewoon niet goed op het ‘rolhouderhandvatding’…. en pleurt er gewoon af soms. Zaterdag maar met een ander gaan werken, want dit schiet niet op, resulteert alleen in scheldserenades, waar ik uiteindelijk weer smakelijk om kan lachen.
Leuk, lol met jezelf. Lijkt wel of ik meer lol met mezelf heb, naarmate de vermoeidheid toe begint te nemen. Grappig toch hoe je brein werkt, ik zie dat ook bij mijn kinderen. Als ze moe worden, giebelen ze meer (en huilen ze meer). Was vergeten dat ik dat ook heb.
Vaker klussen dus, zorgt voor lol in de tent.


©JY 10-02-2017