Wie zoet is...

Wie zoet is…

Lekker buiten.
Zondag, stil, koude wind, af en toe een drup. Best wel ‘zen’ of ‘senang’ of ‘feng shui’ of ‘mindful’ loop ik met hondje buiten.


Ik let goed op. Hondje houdt van vieze dingen eten. Of dingen die eerst lekker waren maar op straat gegooid of verloren en zacht en zompig geworden. Nog lekker genoeg voor haar.
Ze luistert goed. Soms niet maar vandaag wel. En er verdwijnt dus niks echt in haar bek.
De blaadjes knisperen onder onze voeten of zijn glad waar de regen er vat op kreeg. Haar vacht staat stoer naar achteren. We stappen lekker voort.
Telkens weet ik haar te weerhouden van een hap.

Als we bijna naar huis gaan en ik dat tegen haar zeg, duikt ze een stukje gras op. Het is haar laatste kans.
Er ligt poep. Ik weet het, zij weet het. Ze houdt ervan. Het is de grootste traktatie van de dag. Voor haar dan. Niet voor ons.
Nee, zeg ik. Dat doen we niet.
Dan neemt ze heel voorzichtig toch een bescheiden likje.
Zen genoeg.
Het is zondag.

20112016
xxnet

©AV 20-11-2016