BOEM!



Stom gedoe. Waren we vorige week zo goed begonnen met ons ritme en onze dagindeling...

Vandaag was iedereen moe, de jongens hadden hun schooltaak al na drie kwartier af, de on-line klassensessie verliep moeizaam en ik werd boos.

Ondankbare kinderen. Wij werken ons helemaal kriebel om dit huishouden en twee banen op de rails te houden en wat krijg je als dank? Grote bekken. NEE! GEEN ZIN! Grrrrrr….

Boem! zei moeder toen. En boehoehoe.

Dat was een beetje dom.

Maar ja, als introverte moeder ten tijden van corona met vier testosteronfabriekjes in één huis moet je vaak diep ademhalen, frustratie wegslikken en je aanpassen.

En dan kan één grote bek op een kwetsbaar moment al teveel zijn.

Gelukkig duren die momenten niet zo lang.

De oudste zegt sorry, de middelste huilt, ik ook, en we gaan vervolgens maar rustig overleggen wat dan wel werkt.

Voor nu. Tot de volgende bom barst.

Ach ja, zo gaan die dingen. En opzich gaat het dus prima.



©FW 26-03-2020
Columns in de mail?
Ja, leuk!